Gun jij jezelf tijd om te mijmeren?

Een maand na ons gesprek (zie vorige blog over stress in de realiteit van je ‘droombaan’) mailt Ella dat het tot dusver heel goed is gegaan, maar dat ze zich nu toch voelt afglijden in zelfkritiek en haar oude patronen die haar zoveel stress en onrust opleverden voor het lesgeven en presenteren van haar paper op conferenties en symposia. Dat is niet zo gek, want het is niet makkelijk om de manier waarop je jarenlang gewerkt hebt zo grondig te veranderen. De gedachte aan een afgesproken coachsessie geeft gelukkig al wat rust en ruimte om de negatieve spiraal te stoppen: “als het echt zo erg is,” weet ze bij zichzelf, “dan is er bij die afspraak ruimte en aandacht voor.”

Voor dit gesprek wil ze het hebben over het stabiliseren van haar zelfvertrouwen. Ze weet al hoe ze contact legt met haar innerlijke vriendin en hoe ze haar ideale werkdag stap voor stap in praktijk kan brengen. Onze coaching gaat over haar werk en hoe ze dat effectiever en minder stressvol kan inrichten, maar heeft een veel groter effect op Ella’s leven. Ook haar vriend is in de wolken met de sterke, blije, zelfverzekerde Ella die hij steeds vaker te zien krijgt.

Dan vertelt ze over een ervaring die ze afgelopen tijd heeft gehad met het voorbereiden van een paper. Ze kreeg de haar welbekende stress en gespannen zenuwen, maar dacht toen aan haar innerlijke vriendin. Alleen al deze gedachte haalde de scherpe kantjes van haar negatieve gedachtes en emotie af. Dat zorgde ervoor dat ze zich beter kon concentreren. Ze zou willen dat ze ook een paar dagen in het vooruit haar stuk af kan hebben in plaats van eindeloos en tot het laatste moment al haar tijd en energie in een paper gieten. Is het ook nodig dat ze dat doet? Ik houd haar een spiegel voor: volgens mij heeft zij haar hele leven hard, harder, aller-vlijtigst gewerkt om haar onzekerheid te sussen. Nu loopt ze tegen de grens aan wat ze op dat vlak aankan en merkt ze dat ze een andere werkhouding moet vinden, een effectievere in plaats van een nog vlijtigere. Ik daag haar uit om te bedenken wat prioriteit heeft om productiever en effectiever te kunnen zijn: nog harder werken, nachten doorhalen en strakker plannen (zoals zij afgelopen week weer eens tevergeefs probeerde) of vanuit meer zelfvertrouwen en innerlijke rust de concentratie vinden en het vertrouwen hebben dat genoeg ook goed is. Dat kan een inkoppertje lijken, maar voor Ella is het niet vanzelfsprekend.

Als ik vraag wat haar innerlijke vriendin zou adviseren is het antwoord ondubbelzinnig: “geef jezelf ruimte en tijd voor je eigen werk.”

Meteen bemoeit haar innerlijke criticus zich ermee: “Ja, maar dan ga je weer twee uur doelloos zitten mijmeren!”

Ik vraag terug: “Is dat zo?”

“Nee,” realiseert Ella zich dan, “het lijkt misschien zo, maar die tijd heb ik gewoon nodig om mijn gedachten te ordenen en echt nieuwe ideeën te bedenken: gun het jezelf.”

Probeer het maar eens uit. Gun jezelf actief 2 weken lang vriendelijke dingen en schrijf dagelijks op welk effect dit heeft. Zo achterhaal je een effectieve strategie om stress te voorkomen en je zelfvertrouwen te stabiliseren.